“Allahım sen aklıma sabrıma vicdanıma aşkıma bi güncelleme getir. Yine bu yazıyı beni derinden sarsan bi olayın içinden yazıyorum etraf leş ve çiçek karışımı belkide kıyametler kopuyor ben sırıtarak bari telefona odaklanıyımda çakmasınlar modundayım. Hayır elin kıyameti değil benimki kopuyor ama olsun yabancının derdi gibi davranırsam dert üstüme yapışmaz en azından. Bu seviyeye gelmemde emeği geçen herkesle tek. “ Yazıp bırakmışım aylar önce. Sonrasını hatırlıyorum ama konuşmak istemiyorum. İçimden bambaşka matruşkalar çıkaran hayat. Ben bana verilen rolü oynuyorum. Günah mı? Hak mı? Cevapları bilmem ama ilahi adaletle deliler gibi inanıyorum. Her yalan bir gün dolaylı yollardan gün yüzüne çıkmak zorunda çünkü allah biliyor, görüyor. Yaptığım her şeyi allah nasip ettiğine göre günah olma ihtimali düşüyor. Yaşadıklarımı hak ettiğime göre bende az şerefsiz değilim demek oluyor. Olsun canımız sağolsun atlatamadığım ne kaldı ki..
Taş bebek değilim melekte ama aklım iyi çalışır..