Tutku

Ben şimdi buraya ne yazsam sakız gibi her ucundan tutan başka tarafa çekecek beni de öyle sakız gibi çekiyorlar ama bilmiyorlar ki tutanın elinde kalıyorum bırakmak isteyende bırakamıyor bırakmayana elem keder dert ve kredi kartı ekstresi saat başı artarak güncelleniyor.  2021 in doğum sancısı tadında geçeceği kabak gibi ortadaydı ama bu kadar sert girmek bana da sürpriz oldu. Olsun acımadı ki. Yani tamam bi miktar sarstı fazla incitti ince ince sızlattı ama acısa da öldürmez ki aslında cidden öldürebilir di ama öldürmedi e napalım yani. İmparator izleyerek geçen hafta sonlarından sonra mermiye kafa atmak pekte imkansız gelmedi. 2021 e bi girişimiz oldu çıkışı yok gibi.  Bir hayattan kaç film çıkar? Beğenmediğin kaderi kendi kitabına uyarlamak günah mı ?Annem böyle ortalığı ayağa kaldırmayı nerden öğrendi ? Uçan filler gerçek mi ? Güneşsiz gün ayar mı? Şeytan mıyım melek mi ? Dört ayak üstüne düşerken düşürmemek mümkün mü? Kafamda bin tane sekme açık arka planda müzik bile çal...

İçime beton dökülmüş gibi hislerim donmuş naif bir bir ruhtum oysa ki kelebekten korkup baharın gelişine sevinen, yağmurdan sonra toprak kokusunda ölümü hatırlayan, en sevdiği renk pembe olan.   Acıya bağışıklığım güçlendiğinden duygularım yerinden kıpırdamıyor üzülüp sevinmem bana da süpriz oluyor. Ayna karşısına geçip gözlerime bakmaktan korkuyorum bastırdığım her duyguyu unuttum tekrar hatırlamaktan ödüm kopuyor.  Ağlayamıyorum, uzun süre yıkılmaz ayağına yattığım için inandığım yalan gerçek oluyor yıkılamıyorum. Giydiğim zırhı çıkarıp savaş boyalarımı akıtarak ağlaya ağlaya kalbimi yıkamak için neler yapmazdımki. Ağlayamıyorum, üzüldüğüm her an içime oturuyor ama kalple kontak kuramıyorum beynim bu ara zaten karantinada. Hissiyatın yoğunluğundan dolayı his krampı yaşıyorum. İçimdeki zehiri dışarı akıtamıyorum kendimi zehirliyorum. Yaşadığım olaylara vücudumun bile tepki verecek mecali kalmadı Ulaşamıyorum ne aklıma ne kalbime ne de kendime. Hafiflemek istiyorum artık. Kims...