Ülkece üzüldüğümüz şeylerden utandık yarın ölecekmiş gibi yaşamayı hedefimiz yaptık , kimi dini kimi dünyevi. Her zaman bu kadar uç olmam hep bundandı ki. Bugün ölsem söylenmedik sözüm gitmedik yolum yok içimde dert olacak yüküm var ama çaresi bende yok. İnsan ne aciz kendi kendine bile yetemiyor kendi istediğini bile egodan kibirden dolayı yapamaz hale geliyor. Yapmak isteyip yapamadığım her şey için zamanında uğraşmış olmanın hafifliği elimden geleni sonuna kadar zorlamış olmanın benden günah gittiliği var üzerimde. Ama hala içim hep keşkeler kaplı kör bir spatulayla kazımak isterdim kanata acıta yeterki silinsin. En sevmediğim kelime keşkeee derin bir nefes kocaman çaresizlik anlamlı bir umutsuzluk içeren o meşhur keşke. Kader gayrete aşıktı hani. Gaflete aşık benimki. Napim. Ben ne yapıyım. Ben yazmadım ben değiştiremem kabul. Dağ gibi görünen dertlerin anlamsızlığı kocaman mutluluk sandığımız şeylerin geçiciliği. Ben hislerimi kaybettim bu depremden sonra psikolojisi bozulmayan in...
Taş bebek değilim melekte ama aklım iyi çalışır..