Kader gayrete aşıktı hani. Gaflete aşık benimki...

Ülkece üzüldüğümüz şeylerden utandık yarın ölecekmiş gibi yaşamayı hedefimiz yaptık , kimi dini kimi dünyevi. Her zaman bu kadar uç olmam hep bundandı ki. Bugün ölsem söylenmedik sözüm gitmedik yolum yok içimde dert olacak yüküm var ama çaresi bende yok. İnsan ne aciz kendi kendine bile yetemiyor kendi istediğini bile egodan kibirden dolayı yapamaz hale geliyor. Yapmak isteyip yapamadığım her şey için zamanında uğraşmış olmanın hafifliği elimden geleni sonuna kadar zorlamış olmanın benden günah gittiliği var üzerimde. Ama hala içim hep keşkeler kaplı kör bir spatulayla kazımak isterdim kanata acıta yeterki silinsin. En sevmediğim kelime keşkeee derin bir nefes kocaman çaresizlik anlamlı bir umutsuzluk içeren o meşhur keşke. Kader gayrete aşıktı hani. Gaflete aşık benimki. Napim. Ben ne yapıyım. Ben yazmadım ben değiştiremem kabul. Dağ gibi görünen dertlerin anlamsızlığı kocaman mutluluk sandığımız şeylerin geçiciliği. Ben hislerimi kaybettim bu depremden sonra psikolojisi bozulmayan insan kaldıysa helal olsun demir adamlara. Ben üzülüp gülemiyorum uyuyamıyorum nefes alamıyorum. 2 yıl önce kullandığım astım ilaçlarıma tekrar başladım. Kullandığım psikiyatri ilaçlarını çöpe attım onca şey yaşanırken benim kafaya taktıklarım,beni takmayan takıntılarım. Üzülmeninde bir haysiyeti var son kullanma tarihi geçti benim kafanın. Hani diyorlardı ya iğrenç iğrenç nefes alsın yeter diye nefes alsak yetti günlerdir. 2 hafta 2 ay gibi geçmek bilmedi. Üzüldüm korktum sorguladım özledim düşündüm durdum duruldum. Herkes aynılarını yaşıyor sizden farkım yok sadece yazıyorum unutmamak için. İnsan unutuyor, ben yaşamadım sanıyorum. Geçen hafta Amerika’da görünen ufolar Türkiye’ye gelir diye çok heyecanlanmıştım. Alıp götürseler hayırdır 5 de çağrıya girecektim iyi ki geldin Allah razı olsun derdim.  Bir mucize olsun. Zaten tükendim yaşam denilen şeyden  iliğim kemiğim sıtkım sıyrıldı. Yada öyle bir şey işte. Boş. Okuduğum yazı içtiğim kahve baktığımda gördüğüm her şey boş. Uyumak isterdim 2018de ve mümkünse 2025 de uyanmak.Kenan ışıkmıydı o şanslı. Bir gün ölmek için her gün yaşıyoruz bir gün üzülmemek için her an sorguluyoruz ama sonuç hem ölüyor hem üzülüyor hemde yoruluyoruz. Tükendik Allahım dinlendir ruhumuzu. Kafamı masalın omzuna koyduğumda ya bir şey olursa diye diken üzerinde sabaha kadar bekliyorum eskiden olsa pamuk gibi kokusunda uyurdum. Cahillik tedbirsizlik tecrübesizlik en güzeliymiş. Doğal afete elden ne gelir orasında muamma. İstanbul’u boşaltın diye çıldırdılar nereye gitsin bu insanlar. Benim gibi UFO beklesinler belki marsa sefer yaparlar. Kiralarda 30 bin değildir dutluk sonuçta sonradan değerlenir. Üf neyse Ben yine bakıyorum tüm cahiller mutlu. İlber hocanın bardağından su içmişim gibi konuşuyorum ama öyle başkasının parasını yiyip kadın programları izleyip tüm gün yemek yapanlar fındık kadar beyinle birbirleriyle yarışanlar hep mutlu. Bunca felaket ortasında hem sosyal kalıp hem çalışıp kazanıp hem çocuk eğitip (bakıp geçip demiyorum ) hemde bilinçli olmak ziyadesiyle ziyan etti. Çok bilmiş değilim çok uğraşmışım. Her şey için çok çaba sarfetmişim ondan dolayı böyle diyorum. Bu depremi içimden silmek için de çok uğraşacağım eminim. Allah önce bedenimizi sonra ruh sağlığımızı korusun nolur lütfen. Bide şey dicem benim bu beddua eden dilime bir kilit lütfen… her bedduamın tutması benim suçum olamaz. Ben mi tutturdum sanki içim içimi yiyor bu konuya giremem adıma dava açılabilir kolonsuz ev yapan müteahhitler kadar suçlu hissediyorum. En çok farkındalığı yüksek insanları vicdan sahiplerini çocukları hayvanları birde omurgalı canlıları seviyorum. Omurga önemli Hoşçakalın 🌺