Tutku

Kimseye kızamadım Kimseye küsemedim Sonunda kendime küstüm, sonunda hayata... Düşündüm banka soymayı, ulu orta soyunmayı.. Hayatımdaki herkesi vurmayı affedin..  DEP RES YON DA YIMM!   27 senelik hayatımın 5 i hariç 22 si kol gibi depresyon. Bir aptal olup seveydim böyle hayatın ızdırabını ama sevemedim çok kızdım küstüm kırdım kırıldım kahrettim lanet ettim. Sevgisiz sevimsiz merhametsiz çıkarcı yalancı arsız insan dışında kimseyle mi tanışmadım ben. Hep mi bendim yanlış olan. Sorgulamaktan düşünmekten çaresizliğimden kendimden yoruldum yaşadıklarımdan sıkıldım. Geçici zaferler, sıkıcı roller, samimiyetsiz sözler, yalana batmış sonu gelmeyen şerefsiz günler. Bedenimi bir köşeye bir elbise gibi bırakıp günahlarımın dövme gibi ince ince işlendiği ruhumla cehenneme koşar adım atlamak istiyorum. Daha ne kadar yanmam gerekiyor bu dünyada bilmiyorum ama artık hiç bir şeye DAYANAMIYORUM. Anladım ki ne yaşarsam yaşayayım o balkonda o gece hıçkıra hıçkıra ağladığımda kimse gözyaş...