Tutku

İnsan otuz olunca değişiyor derlerdi anlamazdım öyleymiş Bu yaşımda öğrendim ki herşey koca bir ilizyon. Bir varmış hiç yokmuş aslında yok olmak için yokken var olmuş. Sevginin bir anlamı yokmuş. Her şey olduğu kadar olmalı oldurmak için dünyanın içinden geçmek sonucu değiştirmezmiş. Aradığım koşulsuz sevgi Halep’le Şam’da bile yokmuş. İstediği her şeyi yaparsan onaylanan olunabilir miş ama sevilen olmak imkansızmış. Sevgi emek değilmiş ama yemek bile olabilirmiş o derece göreceliymiş  bildiğimi sandığım her şey koca bir salaklıkmış.  Salak olduğumu öğrendim, tokat gibi. Hani bir video vardı ya dünya boştur lo diyor birden bağdaş kurup oturuyor ben o adamın kafasında içimdeki boşlukta savruluyorum. Verdiğim değer aldığım değerle doğrusalsa ben duygularımı öldürüyorum. Acaba neden, nasıl diye düşünmekten vazgeçip avuçlarımdan kaçan hayatı, sıkı sıkı tuttuğum elimden kayar diye korktuğum her şeyi bırakıyorum, tutanı çok olur biliyorum tutulan tutarsız olduktan sonra.Her zaman ki...