Merhaba
Tam beş blog yazdım fakat yayınlamadım. Ölmedim süründüm süründürmeden anlatamazdım. Hayatımın hiç bir şey olmadıysa bile kesin bir şey oldu evresindeyim. İnanılmaz şeyler oluyor. Geçen ay bu ana ışınlansam yok amasının anı derdim. Yaşarken bile çocuk gibi tepinerek sızlanırken hadi yaaaa valla mı ciddi mi bunlar yok artık bu da mı yaşanıyor diye elimi kolumu ısırarak yaşıyorum. Özetlemek istiyorum fakat bu şey gibi beş sezonluk diziyi bir ayda bitirip üç dakikada alakası olmayan birine anlatmaya çalışmak gibi. Az önce buzlukta yarım bırakılmış dondurma gördüm bir aydır kaybolan hislerim dondurmaya bürünmüş, içim sızladı. İnsan başına her geleni atlatmayı kimden öğrendi afedersiniz sıçmak gibi bişey mi iç güdüsel çözüme programlanma. Madem ölüm hariç herşeyi çözebiliyoruz neden tanrım benimle kedisiymişim gibi miyavlatarak oynuyor. yanlış yaparak, açtığı yolda, gösterdiği hedefe, yemin ederim durmadan koşarak yürüyeceğime.
Yaşattıkları yaşayacaklarının teminatıydı onlar geçer sandı. Hangi acı geçmişti kendi kendine hangi yara iyileşmişti kabuk bağlamadan öylece. Hangi kalp taşlaşmıştı delice atarken sessizce. 27 yaşındayım. Başıma her gelen olayda kendimi baş suçlu yapmaya yemin etmiş gibiyim. Her yaşanılanda önce kendimi suçlarım baktım bu kez suçlu değilim bi bok yapar suçlu olurum ama yine de masum kalamam içime dert olacağına millete dert olurum. Yine öyle oldum. En yüksek tepelere çıkarılıp mutluluktan uçuyorum sanarken pıt diye aşağı itildim. Kalbim çıt gözyaşım pıt diye haykırırken Sezen Aksu rabbim adaletin bu kadar mı klasiğini yeniden söyledi. Şarkı bana yazılmıştı rabbim adaletini gösterdi. Hiç olmadık şeyleri oldurmak birilerinin canı yansın diye değilde kendi canımın istediği şeyi yaparken birilerini acıtmak göklerden gelen mucize değilde ne. Dur dur yanmasın devrelerin yani diyorum ki ben bişey yapmadım herkes hak ettiğini yaşıyor ben dahil. Tek bir fark var ben korkmuyorum kaderimden. Teslimiyet ve biraz özgüvenle çözülmeyen konu gömülmeyen insan yok.
Hayatımın kalbim kadar karanlanmış yıpranmış yazılıp çizilip silinmiş sayfalarından sesleniyorum. Acılara yürüyor korkuyorum fakat hayat bir kumar biliyorum. Kaybetmeyi tercih etmiyorum
Yorumlar
Yorum Gönder