Akaospozitif

İlk vazgeçilen olmak

Bu ara en çok zoruma giden şey bu leş duygu. Ben ne zaman birileri için bir tercih meselesi bir seçenek oldum. Ne münasebetle kendimi bir şık gibi sundum. Beni ne zaman çok sevdiler, sevdikleriyle aynı kefeye koydular  ağır geldim elediler.  Hep ben miyim fazlalık olan savrulmaya mahkum kötü çürük  olan. Konu bana gelince kimse neden vicdanının yerini bulamıyor.  Merhamet etmeyene merhamet edilmez. Bana neden merhamet edilmiyor kim bozdu bu dengeyi. Damarlarımda gezen Akaospozitifken ben vicdan merhamet empati olaylarını felan nasıl yapıcam. Bana yüklenen özelliklere onları yüklersen bu sistem çöker. Çöktü de zaten. Çok zorlanıyorum kafam artık almıyor plan yok taktik yok istek yok heves yok gece yok gündüz yok yemin ederim nefes bile yok. Savrulan her yaprakta kendimi görüyorum. 9/5 tansiyonumla 6 saatte kendimi kendime yediren sabrımla yok oluyorum. Birileri bişeyler söylüyor haklı bulup ağlıyorum birileri sabret diyor inanıp ediyorum birileri şu solmuş halimi bile dünyaya fazla görüp öl diyor bir kez daha ölüyorum. Ben ne derlerse onu yapıyorum. Beynim nerde. Benim kumandamı kim aldıysa geri versin flaş tv açıp 7/24 halay izlemek varken 7/24 yalan rüzgarı oynuyor ben savruluyorum tek istediğim fişimi çekmek.  Tutunduğum her dal elimde koca bir kütüğe dönüşüyor. Ateşe insansam ateş su oluyor. Suya şükretsem suyum buz tutuyor.  Olur sanıyorum istisnasız olan bana oluyor. Ben hep o kadar da değildir diyorum sonrasında kendimi  keşke o kadarla kalsa diye içten içe dua ederken buluyorum. neden hep bu kadar basitim. Neden zor olmak zoru oynamak yerine hissim duygum istediğim neyse tavrımı dümdüz yatırıyorum her masaya. Bu kadar zor mu bir omurgaya sahip olmak. Eğilmek dik durmaktan yüzlerce kat daha zorken neden....  aklımın almadığı her konuyu aklı alana sormak istiyorum kimsede akıl yok. Aklı olan delirmiş. Deliren hiç çekinmeden delirtmiş. Gökten üç elma düşmüş biri vazgeçilene diğeri delirene sonuncusu sebepsiz okuyan sana.