Sevgili Nisan, canım Mayıs

Sevgili Nisan, canım Mayıs 

İkisini de öyle çok seviyorum ki. 

1 nisan benim için boş defterin sağ tarafına pembe simli kalemle kalpler çizmek gibi. 

Aylardır istediğim oldu. Bilirsiniz ki her istediğim  şıp diye olur zaten🥲 zor da olsa oldu. Hayat kendimize uzaktan bakınca hiçte öyle acımasız felan değil. Herkese ettiğini çektiren muhteşem bir sistem üzerine kurulu. Kendime kızmayı kendimi cezalandırmayı bıraktığımdan beri iyiyim. Herkese hakettiğini yaşatmam benim suçum olabilir ama Allah fırsat veriyor. Zalime fırsat veren Allah sende az değilsin al hadi diyor bana da veriyor ne yapalım yani kullanmayalım mı. Ayrıca kim demiş zalimin allahı yok diye 🥲 Allah zulmüme rağmen kalbimi biliyor Yerin dibine soktuğum ruhumu ordan alıp bulutlara çıkarıyor. Şükürmoment demeyip ne yapayım. Benim gibi acıdan beslenenler her zaman acısını kendi seçer üzülmek istediği kadar üzülür kota dolunca vazgeçerler. Yani sloganla özetlersek, bir ölür bin dirilirler. 

Sevgili nisan ayı beni yeniden doğuruyor. 11 aydır elem keder içindeymişim de içerden yeni çıkmışım gibi. İnsan sadece doğururken değil doğarken acıyormuş. Kurumuş beyin hücrelerime yağmurlar yağıyor büzüşmüş kalbime kan pompalanıyor. 

Kendimi hiç sevmiyorum ve asla beğenmiyorum ama irademe yenik düşüp ölmelerim ve sonradan sadece kendime dayanarak kalkmalarım için bile ben olmaktan gurur duyuyorum. Hani hep sorarlar ya dünyaya bir daha gelsen o gerizekalıyı severmiydin diye ben bu soruyu hep kendime soruyorum,  kendimi bile sevip sevmeyeceğimi kestiremiyorum kaldı ki tekrar aynı boktanlıklara bulaşıcam pehhh.  

Zor bir hayatım yok, ben zorlaştırmak için çaba gösteriyorum. Hayat aynı ivmede kusmuk tadında. Belkide ben böyle yaşadığımı hissediyorum. Acıdan gebermeliyim ki bir tebessümün kıymeti olsun. 

Şimdi yeniden açacak leylaklar ve ben Allah’ın imtihanı içimin yangını insanlığın laneti 2020 hiç yaşanmamış gibi koklıycam tüm çiçekleri. 

Nisan benim Mayıs bebeğimin ayı. Mutlu olmak bu ay ücretsiz acısız taksitsiz basit kolay on numara. Ve sadece evren bana bu fırsatı veriyor. İnsanlara kalsa bana yapacakları tek iyilik üzerime toprak atmak olacak. İyi ki hiç bir şey insanlara kalmıyor. Yukardan torpili hissediyorum başka açıklaması yok. Yaşadığım onca şeye rağmen gözlerim kapanınca saçlarımın okşandığını,  sırtımda kocaman bir el olduğunu,  yüzümde aptal bir tebessüm  görüyorum hiç açmayım diyorum saçım avuç avuç çekiliyor o el beni tüm hızıyla itiyor tebessüm çığlığa dönüşüyor. Uzun süre kapanmamalı hiç bir göz. Uzun süre süren her rüya kabusa dönüşüyor, mutluluk acıya, acı alışkanlığa alışkanlıksa ölüme...

Atmayan kalpten, değişmeyen devrandan, gelmeyen mutluluktan,doyulmayan kazıktan, içten gelmeyen iltifattan, yarını olmayan gelecekten, gerçek olmayan her rüyadan davacıyım.