Tutku

  Kim tuttu bu güneşi. Gökyüzünde yıldız kaysa evren kuyruğuyla bana giriyor tüm dengem bozuldu. Aptal gibi oturup halime ağlamam normal olamaz hoş normal olan hiç bir durum da beni bulmaz. Neden hayatım film şeridi oldu gecenin 3 ünde yaşadığım yetmez gibi bu başrolünde oynadığım skandal dram dolu filmi izlemek zorunda bıraktı zihnim beni. Devrik mevrik koca bi cümle kaliteden 20 gitse nolur göz yaşım 20 gramı geçti boş ver. Kim tuttuysa geri bıraksın .. evet güneşi tabi.   Ağlayınca kimse susturamıyor beni konuşurken de öyle tabi ama ağlarken beynimi kucağıma alıp ağladığımdan susturmaya çalışanı da algılayamıyorum. E kör olası kucağımda haşlanmış patates kıvamında,kalbim kafamdan damıtılarak gözümden çıkıyor dedim dur bi dur. Al eline telefonu reels bak baktıkça kin nefret doldum hayata. Olm nasıl bu kadar mutlu olabiliyorsunuz Allah’ını seven konu ile ilgili tez yazsın mail atsın. Ben nerde kimlerle hata yapıy… ha tamam. Tamam tamam. Şimdi anlıyorum ama ben napim hep evren...

İçimdeki ağlama isteği ne zaman geçecek.  Her istediğimi binbeşyüz taklayla oldurmama rağmen hep bir şey eksik bir yanım öksüz. İç huzuru belki parayı yada ruhsal sağlığı ne zaman tam anlamıyla ekmek banarak yicem. Sevgisizlik desem değil, özene bezene severler beni. Parasızlık değil, yeterim kendime öte git diyen mi var yok ne münasebet bi deseler adamı deşerler. e ne istiyorum ben. Bıktım kendimden çok yordum kendimi hiç mi sevmedim ben beni. Her boş anımda dolan gözlerimden kalabalıklar içinde çektiğim ne diyo bu göt hissinden kuscam. Arsız mıyım doyumsuz şımarık salak mıyım. 30 yokum ama 29 varım. Bence yeterince olgunluğun verdiği hassiktir burda düşünüp sorgulamam sorguladıkça üzülmem gerekiyor modu olabilir mi. İyi de ben 15 imde de böyleydim. Gerçek anlamda kendimi hep kendim şımarttım başkalarına da zorla beni şımartmalarını empoze ettiğimden şımartıldım doğuştan değil kaostan bu havalar. Oysaki babasının pamuk şekeri annesinin mini minnoşu olmak belki iyi gelebilirdi orij...

İyi canım ya senden naber  🫂   Yaklaşık bir yıl olmak üzere düşüncelerimi dinlemeyeli. Yazarken daha çok düşündüğüm ve sonrasında okurken olayı 900 kat acıyla yaşar gibi olduğum için yazmayı unutmak istedim sustum ve gerçekten düşünmedim.  sözler uçtu her şey unutuldu ama önceki yazdıklarım kalmış, arşivlesem mi. Ben gerçekleri içimde zip dosyası yaptım çoktan.  İlk defa yeni yıla ayar vermediğim eski yıla küfür etmediğim bir yıla girdim. 2021 gibi Allah’ın canımı 365 taksitle aldığı yıla küfür etmeden veda ettim. 2022 ye göz dağı veremedim kocaman kocaman laflar edemeden öylesine yanlışlıkla girdim ne olacak bilmiyorum. Çağrıdaydım kafamda milyon soruyu bastıran vatandaşlar aklımın odalarında aksiyonlu dolanıyordu. Şakasız yeni yıla bile çalışarak girdim eski yılı da zaten çalışarak unuttum şuan da çalışıyorum. Çalışmak kadar tiksindirici bir şey yok derken 1 yıldır çalışıyorum. hayatta kalmak,düşünmemek, sürüye uymak, bedeni yormak zihni bulandırmak yalnızca çalış...

Bugün bayram.  Kimseye küs kalamadığım için herkesin bayramını kutluyorum. Kendimi de en çok bu konuda kutluyorum ağzıma mı sıçılmış aman boşver diyorum çünkü eminim bin beterini etmiş sıçma konusunda tur bindirmişimdir affedeyim gitsin diyorum.  Affedemeğim kimsenin olmayışına bir maşallah. Beni affedemeyen var mı acaba bildiğim kadarıyla kazıklananlar listesinden kimseye hakettiğininden fazla saplamadım ama. Yine de affedemeyen varsa kusura bakmasın o kadar dert olacağımı bilememişimdir. Acıtmak başka dert olmak başka ben kimseye dert olmak , beddua esnasında ilk akla gelen olmak is te mem.  Nankörlük uzmanlık alanım gibi konuşurlar ama ben aslımda nankörlüğü de sevmem her konuda adalet ve eşitlikten yanayım, emekçinin hakkını nasıl alnındaki ter kurumadan veriyorlarsa bende bana ters yapanın hesabını aklından çıkmadan kesip kapatıyorum. Mahşere bırakmak canımı sıkabilir beni üzebilir ortamı gerebilir. Rabbim mahşere bırakmayım diye imkan sunmuş neden yük olayım.  ...

Kimseyle aramda bir bağ yokmuş tüm ipleri elimde sıkı sıkı ben tutuyormuşum yorulup ipleri bırakınca anladım.  İpini çektiğim herkesin gevşeyen ipleri boynuna dolanacak , evet buraya yazıyorum demek için yazdım boşver, sen nasılsın yaa.  Hayatın kendisi ile savaşırken hatta ta kendimle mücadelem bir türlü bitmiyorken şahıslarla işim olmuyor pek. Hayatıma sınırlı kontenjanla dahil ettiklerim, kendilerinde hayatımı kontrol etme hakkını bulduklarında ben kontrolden çıkıyorum içimdeki varoşgirl hatta geçiyor. Tek başıma cumhuriyetini kuran mini minnoş gönlümde illegal bayraklarınızı dalgalandırmam efendim. Kurduğumuz cümlelerde ben ve senler eşit değilse iletişime de karşıyım bebeğim. Bana hep benden yada senden de bahsetme yalvarırım sus, beni bize hapsetme. Bir insanlık gebermelere doymadık koronadan, kredi kartı borcundan, kapanan okullardan, umutsuz aşklardan, ne yesek derdinden, sabahın köründe kalkmaktan,Trendyol Expres yolu gözlemekten, instagrama atacak fotoğraf bulamamakt...

Günaydın Sabaha kadar beynimi durdurmaya çalıştım. Belediye işçi tulumlu amcalar sabaha kadar zihnimi süpürmek için çalı süpürgeleriyle bir ileri iki geri yaptı durdu. Baktım olmuyor 40 amca gelse bir ben etmiyor aldım süpürgeyi bindim üzerine fiyuvvv girdim gözümden beynime fırçam elimde önce beyin zarımdan sonra meşhur loblarından kıvrımlı aralarına kadar hep toz birikmiş yapış yapış pislik içinde her yer.  Safiye mood on.  Temizlemeye çalıştıkça kirlenen halıya dökülen zeytinyağ gibi kalbimle beynim,leke tutuyor    iz bırakıyor . Unutmaya çalışıyorum hayırdır kardeeeşşşş diye içerden ses geliyor. Asıl sana hayırdır ya insan kendini neden öldürür süründürür    bi sus artık susssss.  Herkesin topuğuna kendiminse kafama sıkıyorum yeter ben benimle oynamıyorum. Ne kafaymış arkadaş zehiri zemberek, cümbüşü alem.  Allah’ın sevdiği kulu, iki gözünün çiçeği ve canının ciğeriyim ki her istediğim olMuyor. Bugün sabahın 7sinde derdimi bir ite anlatıyordum...

Sevgili Nisan, canım Mayıs  İkisini de öyle çok seviyorum ki.  1 nisan benim için boş defterin sağ tarafına pembe simli kalemle kalpler çizmek gibi.  Aylardır istediğim oldu. Bilirsiniz ki her istediğim    şıp diye olur zaten 🥲  zor da olsa oldu. Hayat kendimize uzaktan bakınca hiçte öyle acımasız felan değil. Herkese ettiğini çektiren muhteşem bir sistem üzerine kurulu. Kendime kızmayı kendimi cezalandırmayı bıraktığımdan beri iyiyim. Herkese hakettiğini yaşatmam benim suçum olabilir ama Allah fırsat veriyor. Zalime fırsat veren Allah sende az değilsin al hadi diyor bana da veriyor ne yapalım yani kullanmayalım mı. Ayrıca kim demiş zalimin allahı yok diye 🥲  Allah zulmüme rağmen kalbimi biliyor Yerin dibine soktuğum ruhumu ordan alıp bulutlara çıkarıyor. Şükürmoment demeyip ne yapayım. Benim gibi acıdan beslenenler her zaman acısını kendi seçer üzülmek istediği kadar üzülür kota dolunca vazgeçerler. Yani sloganla özetlersek, bir ölür bin dirilirler....