Aradığım samimiyete o an ulaşamayınca içimde eser miktarda bulunan insan sevgisi oracıkta topuklarımdan toprağa topraktan fidana fidanlar koca koca kütüklere dönüşebiliyor. Yazmak istemiyorum bakir topraklarım fethedilmiş gibi tüm düşüncelerim ortalıkta dolaşıyor. Zaten içimi kendime saklamayı hiç bilemedim aklımdakini karşımdakine aktarmam bir bakışlık. Öyle karda yürüyüp izini belli etmeyen bordo bereliler her zaman parmak ısırtır bana, abi nasıl yaaa. Nasıl bu kadar poker face olabiliyorsunuz. Yada şöyle sorayım herşeyi kendinize nasıl saklıyorsunuz.. Bencillik bu hemde sinsilik biraz itlik fazlasıyla serserilik. Madem yazıyorum anlatayım aldığım muhteşem ötesi kararla ite köpeğe yani tanıdık tanımadık herkese olabildiğince pozitif olmaya karar verdim. İnşallah şizofreni derecelerimle oynamış olmam ama gerçekten buna ihtiyaç duyduğumu farkediyorum. Okullarda ders olarak anlatılması gereken bir yakınımı kaybettim.  O böyle bir insandı ben neden olmayım diye düşündüm, milyon tane neden geçti oturdu karşıma şuan birbirlerini tokatlıyorlar. O kadar sinirim bozukki anlatamam bir dilek hakkım olsa keşke kocamannn sihirli değneğim olsa o kadar büyük olsa ki gelene gidene sosyal mesafeyi bozmadan soksam. Kafamı dağıtmak için burdayım gebertirim. Sinirim tepemden arşa fışkırırken gözlerim niagara şelalesiyle yarışırken zihnimi bir nebze susturmak için elin derdini dert edinme taktiğine geçiyorum. Başkasının derdini görmeyen kendi derdini at derdi sanırmış bi bakayım dedim. WhatsApptan canımın dışı tanıdıklara yazdım

çocuğun dersler noldu günde elli sayfaya devam mı ? 

Bankalar kredi veriyormuş senin kredi bitti mi? 

Bahçene ektiğin çiçekler büyüdü mü?

Taşınıyordun toparlandın mı? 

Vücudun döküntü çıkarıyordu iyileştin mi?

Sahi sende uyuyamıyordun noldu o iş?

O kaltak hala yazıyor mu ?

Alp er tunga öldü mü ? Issız acun panamadan geldi mi😩 

Sanki kendim muhteşem iç huzurla doluymuşum gibi... Sorduğum her soruda hayatımda görmediğim samimiyeti gördüm. Allah belanızı versin, bu kadar basittiniz niye söylemediniz... 

Hayatımın geri kalanını bir güzin abla olarak geçirmeyi umarken haydar dümensi dümenlerle gelenleri dört gözle bekliyorum. Niye beklemeyim. Kendimi dinleyeceğime sokaktaki köpeği dinlerim bu saatten sonra. Tabi siz değeri gereksiz dertleriyle ölçülen sevgili takıntılı arkadaşlarım size it demedim it = siz dedim o kadar sordum biriniz de sen nasılsın demedi. 

neyse güzin ablaya da beni boşver sen nasılsın kanka diye soran olmamıştır zaten. Ben aslında yokum siz varsınız kabul. 

Göt kadar evlerin içinde kendimize dert edinmeyi başaran tek cins biziz. 

Allahım beni Japon balığı olarak yaratmadığın için açıkçası biraz kırgınım. Kalbim aklım ve mantığım olduğu için fazlasıyla kederliyim çünkü denge kuramıyorum bu üçlüyü birbirine bağlayamıyorum ve bunu beceremediğim için suçlanan ben oluyorum. Ama beni sen yarattın beni yargılamak için yaratmış olman kalbimi kırıyor.. Nesli tükenmekten son anda kurtulan covid19a çelme takan insanoğlu ne kadar umrunda bilmem ama bana sorsan ben oyumu Japon balığından yana kullanırdım şuan yazdıklarımı cidden unutup hiç okumamak üzere çıkıyorum en azından bu özellik için teşekkürler. Konu dallandı budaklandı hiç uğraşamam toplamakla zaten yeterince dağınığım yukarda millete soktuğum sihirli değnek hakkımın sihirini bir toplayanım olması için kullanırdım ama o artık iki ucu boklu değnek iğrenç dokunanam. O yüzden bebeğim

Herkese selam sana hasret..