Tutku

383 gün süren Mart ayından sonra Nisan ayı üç saat sürdü mayısta ne olacağı merak konusu. Bütün bu olanlar biz çok azdığımız için miş çoğunluk aynı fikirde. Azmasaydınız o zaman orospu çocukları demiyorum sadece soruyorum ne yapmış olabilirsiniz ? Tüm dünyanın dengesini değiştirecek ne yapmış olabilirsiniz. Ben hiç bişey yapmadım yani yaptıklarım dünyayı pek ilgilendiren şeyler değildi diye düşünüyorum ilahi adaletten yediğim ayarlar sadece benim ayarımı bozacak kadardı. Çok güldük daha çok ağlıcaz diye sızlananlar size bomba bir haberim var totem yaptım  korona benim evdeki sıvı sabun stoğumla aynı anda bitecek çok kasmayalım kendimizi en fazla üç ay daha ev hapsindeyiz. Bitince beynim ve bedenim birbirinden koşarak uzaklaşacak ve üniversite yıllarıma geri dönüp parklarda sızıcam. Amin yazsam mi ya 🙄  bi bokluk çıkmasın sonra. Evde ağır yaşamlar çekiliyor. Ramazan’da kilo almayı başaran vücudumdan davacıyım. Yokluk içinde varlık çekmek nedir ya ben nasıl terbiye edicem...

Düştüğümde kendi kendimi kaldırmaktan, ağlarken gözyaşımı kendim silmekten, her an her kazığa hazır tetikte beklemekten, acabalar içinde yüzmekten yo-rul-dum. Sırtımdaki bıçaklardan kevgire döndüm. Hassas olduğum tek bir konu ve bu konuyu anlattığım tek bir insan varken iki günde bir en derinden sarsan o insanı herşeyden üstün tuttuğum için konuyu kapatıyorum görmemiş duymamış  bilmiyor gibi yapıyorum. Ben bu değilim. Ben bu kadar affedici olamam. Olmamalyım. Allahım lütfen bu kadar aptal olmama izin verme artık. Yaşarken gömmek istemediğim tek insan beni neden un çuvalı gibi yumrukluyor. Böyle ölüyorum yapma diyorum defalarca öldürüyor. Çocuklar gibi köşeme çekilmiş ağlarken bir yanım sürükleyerek kaldırmaya çalışıyor beni. Kendimden o kadar yoruldum ki. Bırak beni ağlayayım,bırak güçlü olmak zorunda değilim kabullen güçlü felanda değilim. Hatta bir sır vereyim bütün bu yaşadıkların güçsüzlüğünden.. Böyle konuştukça daha da artıyor nefretim daha çok ağlayıp daha çok kızıyorum ...

Çalışmaktan tüm hücrelerimle nefret eden dışarı çıktığım anda geçirmedik alerjik reaksiyon bırakmayan ben eve taparcasına aşık olan ben aslında asosyal olmadığımı, evin cinnet geçirmeye müsait olduğunu, dışarda kendimle başbaşa kalmadığım için daha normal muhabbetler döndürdüğümü farkettim. Ne zaman kapattık kapıları dünyaya, kaç gün kaç ay oldu hangi yıldayız kaç mevsim döndü durdu tepemizde. Ben eve değil akmayan hayata küskünüm. Saat sabahın altısı olmuş banane günlerden hangisindeyiz ben hep cumartesi gecesi gibi yaşıyorum mesela. Saçlarım artık bildiğin koyu kestane. Ne zaman açılacak kuaförler. Anneme gitmeyeli kaç asır geçti. Ben kendimi ilk defa yüksek yüksek tepelere evini kuran gerizekalı damada gelin giden aptal gibi hissediyorum. Her gün rüyamda astral seyahate çıkarmaktan yoruldum. Saçma sapan yerlere gidiyorum rüyamda bile adresi tam tutturamıyorum. İzleyecek dizi de kalmadı herşey çok saçma. Temizlik yaparken bir kapak kovaya iki kapak fondip anasını sattığımn dünyasın...

Kafamın içinde filler koşuyor yine uyuyamadım. Başı ağrıyan insanlar nasıl uyuyor hiç anlamıyorum.Karantina leş gibi gidiyor. Herkes gibi sürekli yiyor boş boş bakıyor    çıldırmış gibi temizlik yapıp uyumaya çalışıyorum. Masalı eğlendirmek dışında hiç bir aktivitem kalmadı. Buraya yazdığıma göre karıştıracağım hiç bi profilde kalmadı. Biraz mutlu olmam için yarım saat güneşte bekletiyorum kendimi iyi geliyor. Dünyanın uydusu aysa    benimki güneş. Allahım sen güneşe tapanları bari affet. Güneşten sonra tapılacaklar listemde sıcak hatta kaynar suda duş var. Biraz vücudum yanacak ki yaşadığımı farkediyim bunu soğukla deniyorlar ama ben yeterince soğuk bir insan olduğum için ver yansın. Neyse sanki kafamda beş kişinin boku varmış gibi her Allah’ın günü saçlarımı hunharca 58 kere köpürttükten sonra o köpüklerin vücudumdan akması, lan yoksa arınıyormuyum diye düşünüp allahım negatifi gönderdim pozitifi yüklediysen çıkıyorum bak diye düşünüp banyoda geçen 78 saat sonun...

Banyodan çıkmış sobanın kenarına oturuyorum yarın pazartesi ilk ders matematik fazlasıyla bunalmış hissediyorum keşke diyorum on yıl ileri gitsem yaşamasam bu kabusu derken sobanın çıtırtısında uykuya dalıyorum hooop bu güne gelmişim. Anam ağlamış bedenim bile yorgun görünüyor Ama o matematik dersine girmemişim. Okul bitmiş evlenmişim işe girmişim doğurmuşum “anne” olmuşum kocaman kocaman sorumluluklar başıma taş olup yağmış ama kurtulmuşum sabaha önlük giyip okula yürümekten. Düşe kalka yürüdüğüm yollarda sürüklenip yinede uyanamamışım o uykudan. Matematik dersinden sonraki teneffüste kaloriferin yanında minicik eteğimle boş yaptığım zamanı deli gibi özleyip kalmışım bu günde.    Okul çıkışı eve kadar sallana sallana yürümelerim yürürken fındık kadar dünyamda hayatı sorgulamalarım..  Değişmeyen tek şey sorgulamalarım birazda memnuniyetsizliğim tamam.  Ne istiyordum ki zaten. Sonsuza kadar sobanın kenarında uyumak mı (soba zehirlenmesi  🤦🏼‍♀️ ) yooo. ...

Özledim terkettiğim herşeyi.  Sevmek yasaklanmalı artık. Ne geliyorsa başımıza hep insani duygulardan sevilmeye olan açlıktan sevmeye doymayışımızdan. Eskiden sevdiğim kim varsa hepsini çatır çatır tamir edilmeyecek kadar kırdım. Çünkü onlar beni ne kadar kırarsa kırsın saman aleviyle yarışan sinirim geçince ortada yandığıyla kalan ben olmaktan yoruldum.  Acıtarak seven ben olabilirim girdiğim kafada farklı planlara sebepte olabilirim seni yolundan bi kaç km şaşırtabilirim kendini istemediğin herşeyi yaşarken bulabilirsin ama bu benim yüzümden değil çünkü bende böyle olsun istemiyorum. İnan bana. Aklımdan geçeni yaşadığım için kendimi lanetlemekten vazgeçip lan kader ananıskcem deyip kendimle yarışmaktan yoruldum. Napıyım ben, nasıl yapıyorsun sen. Aklına söz geçirebilen düşüncelerini durdurabilen var mı. Kalp değil ki bu sg deyince küsüp gitsin.  Ülkece korona ayağına içimize çekildik herkes kendi karantinasını oluşturmuş felan on numara sistem işliyor bir gün ö...

Merhaba bebeğim. Hayatımın ben neredeyim  aq evresinden bildiriyorum geçen ayı özetleyip midemi bulandırmak istemem ama bunları yazarken film şeridi gibi gözümün önünden geçtiği için ben bi kötü oldum şuan. Hayatımda hiç allahım beni kurtar diye bu kadar dua etmemiştim. Herkes sen naptın aq diye tanıdık tanımadık yüzüme söverken hiç bu kadar sakin siktir edip geçmemiştim. Sinirlerimi aldırdım ruhumu arındırdım odaklandım. İstemediğim bir güne uyanmamak için elimden geleni yaptım. Aklıma gelen senaryolarla beş sezon garantili diziler yazdım benim kadar kafası kırık bulamadığımdan hep bugda kaldı cağnım senaryolar. Tek kişilik dev kadro olarak daha fazla dayanamayıp tüm bombaları patlatıp yine yeniden (şükürmoment) istediğime ulaştım. İmkansız gibiydi (ölüm gibi bişeydi abartmıyorum) ama Haticeyle vedalaştım. Yaşadığım olaylar beni bıraz eskittiği için saçlarım beyazladı arkadaşlar ama en çok soluk boruma bişeyler oldu. Artık yarısı tıkalı çalışıyormuş, astım dedi doktor. Panik at...